-Eğil
-Çocuk bu.
-Burda işçi evinde doğdu.
-Perish Çiftliğine taşındı.
-Bugün 9 yaşında.
-Tekrar buraya taşınacak.
-Adın ne evlat?
-Oliver Twist.
-Beni dinle.
-Sanırım bir yetim olduğunu biliyorsun.
-Kim o?
-Çocuk aptalmış.
-Baban ya da annen olmadığını biliyorsun.
-Evet efendim.
-Neden ağlıyorsun?
-Geceleri dualarını ediyorsundur umarım.
-Seni besleyen ve bakanlara. . .
-İyi bir Hıristiyan gibi. -Evet efendim.
-Buraya eğitim görmeye geldin.
-Ve de işe yarar hale geleceksin.
-Yanındaki çocuktan öğren.
-Öğrenecek ne var efendim?
-Lifleri açmayı öğren
-Lif ne efendim?
-Çok fazla soru sorma.
-Lif, eski iplerden çıkan tutamlar.
-Ve tekrar kullanılıyor. Majestelerinin gemilerinde.
-Ülkene hizmet ediyorsun.
-Hadi başla.
-Hadi biraz dinlen, uyumaya çalışıyoruz.
-Uyuyamıyorum, çok açım.
-Hepimiz açız.
-Evet ama korkuyorum. -Neden korkuyorsun?
-Neden mi?
-O kadar açım ki, yanımda oturan çocuğu yiyeceğimden korkuyorum.
-Tanrımız
-Bize merhamette ve cömertlikte bulunan tanrımız.
-Sana müteşekkiriz. Amen!
-Lütfen efendim.
-Biraz daha istiyorum.
-Ne?
-Lütfen efendim.
-Biraz daha istiyorum.
-Çağırın.
-Efendim.
-Oliver Twist daha fazlasını istedi.
-Daha fazlası mı?
-Nasıl olur böyle şey.
-Doğru mu anlıyorum. Kendi yemeğini yedikten sonra mı daha fazlasını istedi?
-Öyle efendim.
-Bu çocuk asılacak.
-Söz dinlesene.
-Çırak
-5 Pound'a
-Baca süpürmek kötü bir iş.
-Genç çocuk boğulabilir.
-Bakın bu yüzden gerekli işte.
-Çocuklar bu iş için biçilmiş kaftan.
-Bacada sıkışıyor diğer çalışanlar. Ayakları kızarıy or.
-Sanırım hoşuna gidiyor baca temizlemek.
-Evet öyle.
-O zaman imzalayalım.
-Bay Gamfield'in çırağı olacak.
-Oğlum.
-Oğlum. . . bembeyaz görünüyorsun.
-Sorun nedir?
-Lütfen efendim.
-Lütfen. -Ne var oğlum.
-Hayır. . .
-Yapmayın.
-Hadi. . . evlat yapmayın ne. . .
-Lütfen beni bu korkunç adamla yollamayın efendim.
-Duyduğum en komik itiraz
-Tut dilini Beattle.
-Bana ne dedin.
-Evet tut dilini.
-Reddediyoruz.
-Çocuğu götürün.
-Ve ona iyi davranın.
-Geçen gece ölen iki kadın olayını hallettim Bay Bumble.
-Bir servet yapıyorsunuz bay Sowerberry.
-Sanırım.
-İzin verilen miktar çok ufak.
-Tabutlar da öyle.
-Bu arada çocuk hakkında. Çocuk isteyen birini bilmiyorsunuzdur heralde.
-Uygun koşullar var, bakın.
-Şimdi
-Yeni efendine gidiyoruz.
-Gözlerime bak.
-Bak bakalım.
-Gözlerini kurula.
-Sen misin?
-Başka kim olabilir.
-Yetimi getirdim. Oliver Twist.
-Demek yetim bu.
-Bayan Sowerberry.
-Buraya bir dakika gelebilir misiniz lütfen.
-Oliver Twist
-Bir yetimin nasıl bir ismi olabiliyor ki?
-Ben buldum.
-Siz mi bay Bumble.
-Evet bay Sowerberry.
-Bütün yetimler alfabetik sırada.
-En sonuncu S
-Swomble dedim ona.
-Bu da T. . . Twist adını verdim.
-Bir sonraki de. . .
-Onwin. . .
-Sonraki Wilkins
-Bir sürü isim var alfabetik olarak.
-Çok ufakmışsın.
-Belki.
-Bayan Sowerberry.
-Bu işçi evinden gelme yetim.
-Tanrım ufakmış.
-Ama büyüyecek. Büyüyecek.
-Evet öyledir.
-Bizim yemeğimiz ve içeceklerimizle.
-İşçi evi çocuklarını büyütmek, işe yaradıklarından fazlası tutar hep.
-İn aşağı.
-Charlotte, bu çocuğa köpek için koyduklarımızdan ver.
-Tabutta yatman sorun olmaz inşallah.
-Olsa da umrumuzda değil zaten.
-Başka bir yerde yatamazsın.
-Açsana kapıyı.
-Yeni oğlan sen misin? -Evet efendim.
-Kaç yaşındasın?
-10 efendim.
-Hadi açsana. . .
-Affedersiniz. . . siz mi vurdunuz?
-Tekmeledim.
-Tabut mu istediniz efendim?
-Ben kimim bilmiyorsun sanırım.
-Hayır efendim.
-Ben Bay Knowacaype
-Ve sen benim altımdasın.
-Kapakları alacaksın!
-Efendinin kahvaltısından biraz salam kaldı sana.
-Sana da. . . bunlar.
-Köşede.
-Rahat bıraksana.
-Herkes bırakmış zaten.
-Annesi, babası. . .
-Ve bütün herkes.
-Bırakmayan birine ihtiyacı var yani.
-Oliver daha bitmedi mi?
-Böyle aylak bir çocuk görmedim hiç.
-İn aşağıya.
-Bay Sowerberry.
-Yemek
-Düşündüm de. . .
-Ne gibi?
-Dikkat edin yoksa beyin ateşiniz çıkar.
-Oliver Twist ile ilgili. -Ne olmuş ona?
-Çok yakışıklı bir çocuk.
-Öyle mi? -Evet yeteri kadar yiyiyor.
-Ve yüzünde bir melankoli var.
-Çok güzel bir dilsiz olur.
-Yani sürekli değil.
-Yetişkin cenazelerine katılması için.
-Çocuklar için.
-Şuna bak.
-Bak
-İşçi evi çocuğuna bak.
-Sözlerimi iyi dinle.
-Yakında neler olacak gör
-Annen nasıldı?
-Öldü.
-Çalışırken mi öldü?
-Ağlayacak mısın?
-Ne oldu?
-Sen değil.
-Ben değil ha.
-Hayır sen değil.
-Annem hakkında hiç bir şey söylemem sana.
-Demek öyle. Annen hakkında ha. . .
-Sana çok acıyorum.
-Bilmelisin ki annen sıradan bir hayat kadını.
-Ne dedin.
-Sıradan hayat kadını.
-Yaparken ölmüştür.
-Ya da taşınırken. Belki de asılmıştır.
-Charlotte yardımı et bana!
-Tanrı aşkına. Yardım edin bana.
-Yeter yeter bu kadar.
-Hadi Charlotte.
-Çok vahşi efendim.
-Bay Bumble zaman ayırıp
-Onu kırbaçlayabilir mi.
-Çünkü efendimiz burda değil.
-Oliver. -Çıkartın beni burdan.
-Neler yaptın biliyor musun Oliver?
-Evet
-Korkmuyor musun?
-Ben konuşurken karşılık verme. -Hayır.
-Delirmiş olmalı.
-Delilik değil bu et. -Et mi?
-Et evet et.
-Onu çok beslemişsiniz, eğer bu çocuk aç kalsa, asla bunlar olmazdı.
-Demek özgür hale geliyor.
-Ne oldu böyle?
-Oliver Twist vahşileşti.
-Bakın gözüme ne yaptı efendim.
-Sen iyi bir gençsin, değil mi?
-Anneme isim taktı.
-Ne olmuş, hak ediyordur söylediklerini annen.
-Hayır değil. -Öyle.
-Yalancı
-Duydunuz mu Bay Sowerberry.
-Bana yalancı dedi.
-Bir şeyler yap!
-Affedersiniz
-Acaba. . .
-Çık git toprağımdan.
-Burda dilenci istemiyorum.
-Hadi defol!
-Hoşgeldin. Dikkat et sıcak.
-İyiki seni gördüm. Gözlerim eskisi kadar iyi değil.
-Neden yoldasın ki?
-Senin gibi bir ufaklık.
-Nereye gidiyorsun?
-Londra.
-Londra?
-Londra demek.
-Ah bir tanem. . .
-Naber
-Nereye gidiyorsun?
-Buralı değilsin galiba.
-Nerelisin o zaman?
-Yürüyordum.
-7 gündür
-7 gün mü?
-Demek öyle. İş için geldin.
-Benim bu sıralarda yardıma ihtiyacım var. Hadi kalk gel bakalım.
-Bu arada, benim adım. . . Dolkins.
-Ama beni Artful Dodger ( sanatkar kaçak) olarak bilirler.
-Ben Oliver Twist.
-Neden Artful Dodger?
-İşte bu yüzden.
-Tanıdık var mı?
-Hiç mi?
-Sanırım yatacak bir yere ihtiyacın olacak o zaman.
-Nası yürüdün o kadar yolu.
-Ekmekçi ne biliyor musun.
-Sen nerelerdeydin hayatın boyunca?
-Benim
-İki kişisiniz. Bu da kim?
-Yeni dost.
-Nerden geldi?
-Greenen.
-Yukarda bizimki.
-Bu yeni dostum Oliver Twist
-Oliver Twist demek
-Saygılarımı sunarım.
-Seni görmek güzel Oliver.
-Dodger çıkart bakalım sosisleri. Masayı hazırla.
-Oliver, hadi gel bakalım.
-Güzel bir menümüz var.
-Sıcak demek.
-Oliver.
-Bak bu su.
-Çabuk iç.
-Ne güzel çocuk.
-İyi bir çalışan olacak.
-Oliver
-Oliver?
-Ne güzel
-Evet
-Canım benim
-İşte ne güzel.
-Neden uyandın ne? Ne gördün?
-Çabuk çabuk söyle!
-Ben uyuyordum efendim. Sizi böldüğüm için üzgünüm.
-Uyanım gördün mü? -Hayır efendim.
-Öyle mi? -Evet efendim.
-Uyuyordun tabi. Biliyorum.
-Cesur çocuksun Oliver.
-Ordakileri gördün mü? -Evet efendim.
-Onlar benim.
-Benim ufak mülküm.
-Anlıyorsun değil mi? -Evet efendim.
-Şimdi gidebilir miyim efendim?
-Evet.
-Bu sabah işe çıktın değil mi?
-İyi çocuklar iyi. .
-Neyin var Dodger?
-Kitap.
-Dodge
-Bilmiyorum.
-Olması gerektiği kadar ağır değil.
-İhtiyacımız olan iyi yapım bir şey. Değil mi Oliver?
-Öyle efendim.
-Charlie sen ne getirdin bir tanem?
-Bez -Bez mi?
-Çok iyiler.
-İyi işaretlemişsin.
-İşaretler iğne ile çıkartılmalı.
-Oliver'a gösterelim.
-Cepten alma oyununu gösterelim mi sana? -Eğer bana öğretirseniz efendim tabi ki.
-Böyle biriyle tanışmanıştım.
-Gelin çocuklar. Oyun.
-Oliver'a göstereceğiz. Cepten alma oyununu.
-İstiyorsun değil mi Oliver? -Evet efendim.
-Hadi
-Oyun ha Fagin.
-Bir tanem. -O da kim?
-Bu Oliver.
-Oliver. . . bunlar. . . Nancy ve Beth.
-Bak Dodger, öğren bakalım. Nazik biri.
-Hadi Oliver gel katıl bize.
-Dikkat et buna.
-Hemen alıverir. -Evet işaretleri değil mi. . . Biz de onu öğretiyorduk.
-Evet efendim.
-Evet efendim. . . kimle konuştuğunu iyi biliyorsun.
-Anne ne diyor burda olmana?
-Annem yok. Ben bir yetimim.
-İyi yere geldin o zaman.
-Hadi Oliver öğren bakalım.
-Herkese bir kart.
-Aynısı gelirse kazanır.
-İyi biri değil mi?
-Ne zaman dışarı çıkabilirim efendim? -Yakında.
-Bakalım ne kadar öğrendin.
-Hadi. -Tabi efendim.
-Ben hissetmeden bunu alabilecek misin bakalım.
-Gitti mi?
-Zeki çocuksun sen.
-Senden daha zeki bir çocuk görmedim.
-Hırsız!
-Bakın efendim. Hırsızlar!
-Hırsız!
-Hırsızlar!
-Bey nerede?
-İşte
-Çocuk bu mu? -Evet korkarım o.
-Öyle mi.
-Bakın nasıl vurdum.
-Ben yakaladım ya.
-Ben değilim ben değil.
-Kalk bakalım. -Acıtmayın.
-Acıtmayacağım.
-İyi günler beyler.
-Bir sonraki?
-Bu da kim memur bey?
-Adım Brownlow. -Tut dilini.
-Memur bey bu neyle suçlanıyor?
-Hayır hayır o değil.
-Çocuğa karşı suçlama.
-Tek bir söz söylemem gerekirse. . . -Tutun dilinizi.
-Hayır efendim. -Hemen susun!
-Siz laf anlamaz ve kaba bir insansınız.
-Bir hakime nasıl böyle davranırsınız?
-Bu adama yemin ettirin hemen.
-Sadece gerçeği ve sadece gerçeği söyleyeceğime yemin ederim.
-Çocuğa karşı suçlama nedir?
-Ben kitap dükkanındaydım. -Sussana.
-Polis nerede? Polis. Nedir bu?
-Başka tanık var mı?
-Yok efendim.
-Ama bu çocuk hasta.
-Evet öyle derler.
-Hadi dilenci, burda işlemez hilelerin.
-Adın ne?
-Adın ne seni pislik?
-Memur bey, adı ne?
-Adın ne evlat?
-Biraz su. . .
-Diyor ki adı Birasu.
-Nerde yaşıyormuş.
-Nerde yaşıyorsun evlat?
-Herneresini bulursa. -Kes saçmalığı.
-Beni aptal yerine koyma.
-Sanırım gerçekten hasta efendim.
-Ben bilirim ne olduklarını bunların.
-Kaldır memur bey, rol yapıy or.
-3 ay kapalı olacak. Zor iş yaptırın.
-Dur dur!
-Onu almayın!
-Bu da kim?
-Almayın onu.
-Konuşmak istiyorum.
-Ben gördüm. Kitapçı dükkanı bana ait.
-Ne diyeceksin?
-Bu çocuk değildi.
-Bu çocuk değil mi? Kimdi peki?
-Soygun başka iki oğlan tarafından yapıldı,
-Beyfendi okuyordu. Ben gördüm.
-Bu çocuk sadece hayran hayran bakıyordu.
-O zaman neden önceden gelmedin?
-Dükkanla ilgileniyordum.
-Okuyor demiştin.
-Sanırım bir kitap.
-Evet, elinde olan kitap.
-Ne diyorsun.
-İyiymişsin sen de.
-Masum bir çocuğa karşı suçlama yapıyorsun.
-O kitabı almanız çok şüpheli bir durum.
-Kitap satıcısı dava açmak istiyor musun bu beye?
-Kesinlikle hayır.
-Kendini şanslı sayıyor olabilirsin, kitap sahibi dava açmak istemiyor diye.
-Çocuk suçsuz, boşaltın burayı.
-Boşaltın!
-Sonraki dava.
-Hadi hadi efendim.
-Araba çağır.
-Üzgünüm.
-Zavallı çocuk.
-Buldum bayım. -Teşekkürler.
-Yardımcı olayım efendim.
-Nereye efendim?
-Penderville.
-Nerede? Ne oldu çocuğa söyle!
-Polisler aldı. Bıraksana beni!
-Durun!
-Neler oluyor burda?
-Kim yaptı bunu?
-Gel buraya
-Yat bakalım.
-Ne yapıyorsun Fagin?
-Çocuklara iyi davran.
-Onlar seni öldürmezse, ben öldürürüm.
-Bize içki ver. Zehir olmasın içinde.
-Peki Dodger, nedir bu olay?
-Yeni oğlan.
-Bize yetişemedi.
-Yakalandı.
-Korkarım birşeyler söyleyip bizim başımızı derde sokabilir.
-Batırdın yani Fagin.
-Hem de kötü bir zamanda.
-Korkarım, çetenin olayı anlaşılırsa, benden daha kötü olur senin halin.
-Yapılacak tek şey var. Ona ne olduğunu bulmalıyız.
-Biri onu bulmalı bir şekilde.
-Ben polis yerine falan gitmem.
-Kimse için gitmem.
-Evet ya, Beth gider, değil mi?
-Ne yapacağım ya.
-Nancy bir tanem, sen ne diyorsun?
-Olmaz, hiç bir anlamı yok Fagin.
-Ne demek istiyorsun ki?
-Dediğim gibi Bill. -Sen çok uygunsun ama.
-Senden iyisi olmaz bu iş için.
-Ama istemiyorum işte
-Gidecek Fagin. -Hayır Fagin.
-Evet öyle Fagin.
-Yardımcı olabilir miyim bayan?
-Ufak kardeşimi arıyorum.
-Kim ki? -Ufak tatlı bir çocuk.
-Çok iyi halli.
-Bunlardan çok yok.
-Bir bakalım ama.
-George.
-Bu genç bayan kardeşini arıyor.
-Sanırım bayılan olabilir.
-Evet. . . beyfendi aldı onu.
-Hangi beyfendi?
-Ona bakmıyor musunuz?
-Uzağa gittiler sanırım
-Aman tanrım.
-Bekle bekle. . .
-Burda bir yerlerde kartı var galiba.
-Teşekkürler efendim.
-Bay Brownlow
-Bay Brownlow. . .
-Onda bir şey var.
-Kalbime bir şekilde dokundu
-Açıklayamıyorum.
-Ben de aynı şekilde hissediyorum efendim.
-Kim o?
-Nedir?
-Bir şey yok.
-Ateşi var. Ne olacak.
-Kötü insanların bazen ateşleri olur.
-Efendisini öldüren biri varmış. O da 6 kere ateşlenmiş.
-İçinde iyilik olduğunu biliyorum.
-Nerden biliyorsun?
-İyilik ve masumiyet var.
-Onu ilk gördüğümde anladım.
-Kanma. . .
-Diğer masum ve iyi amaçların gibi olmasın sakın.
-Eğer o çocuk iyi ve masumsa.
-Ben kendim öne geçeceğim.
-Nasıl hissediyorsun?
-Çok mutlu efendim.
-Çok müteşekkirim size.
-İyi evlat.
-Ona bir şey verdin mi?
-Lapa falan?
-Lapa değil efendim.
-Sert.
-Bir kaç bardak şarap iyi gelirdi.
-Değil mi Sam
-Adım Oliver efendim.
-Oliver mı?
-Oliver ne? Oliver Waters?
-Hayır efendim. Twist. Oliver Twist.
-Neden hakime adının Water ( su ) olduğunu söyledin?
-Öyle bir şey demedim efendim.
-Öyle mi?
-Hayır efendim.
-Bana kızgın değilsiniz değil mi efendim?
-Hayır hayır.
-Garip isim. . . Oliver Twist.
-Çok fazla kitap var değil mi evlat?
-Çok fazla sayıda efendim.
-Hiç bu kadar çok görmemiştim.
-Yazmayı düşünür müsün? -Ben okumayı tercih ederim efendim.
-Bir kitap yazarı olmayı düşünmez misin?
-Bir kitap satıcısı olmak daha iyi bir şey sanırım efendim.
-Çok güzel bir şey söyledin.
-Öğrenecek çok şeyimiz var.
-beni gönderecek misiniz efendim?
-Hayır evlat.
-Seni bırakacağımdan endişe etme.
-Tabi bana neden yaratmazsan.
-Asla yaratmam efendim.
-Umarım öyle, çünkü sana çok güvenmek istiyorum.
-Teşekkürler efendim.
-Bunlar bir daha giymek zorunda olmadığım için memnunum.
-Hepimiz öyle bir tanem.
-İşte.
-Merhaba
-O da ne?
-Bu genç Oliver Twist.
-Kitap satıcısı bir paket getirdi.
-Koy bakalım. Geri verecek kitaplar var.
-Ateşi olan çocuk bu mu?
-Evet bu.
-Kaçırdım efendim.
-Üzüldüm.
-bu gece bazı kitapların geri verilmesini istiyorum kesinlikle.
-Oliver'ı neden yollamıyorsun?
-O güvenle teslim eder.
-Evet izin verin efendim, lütfen.
-Bütün yol boyunca koşarım.
-Al bakalım. Bayan sana yolu gösterir.
-Oliver.
-Evet efendim.
-Kitap satıcısına bunu ver.
-Ona borcum olan para.
-Uzun sürmeyecek efendim.
-Ne kadar sürer sence?
-Onun geri gelmesini bekliyor musun?
-Sen beklemiyorsun.
-Cebine para koydun. Hayır beklemiyorum tabi ki.
-Eğer o çocuk bu eve geri dönerse.
-Kendi başımı koyacağım ortaya.
-Ve sizinkini.
-Ufak kardeşim, bu bir mucize.
-Nerelerdeydin!
-Oliver Oliver! -Nancy?
-Kötü çocuk beni ne kadar çok korkuttun sen.
-Sorun ne bayan?
-Ailesinden kaçıyor da.
-Bırak beni. -Saygıyı öğrenmeli biraz.
-Genç isyankar. Git evine.
-Onlar ailem değil, ben yetimim.
-Pensinville'de yaşıyorum.
-Bak duyuyor musunuz?
-Ne? -Doğru söylediklerim!
-Hadi gel annene.
-Onu tanımıy orum!
-Yardım edin yardım!
-Yardım mı? Sana göstereceğim şimdi seni adi şey.
-Ve bu kitaplar.
-Çalıyor muydun onları?
-Seni ufak suçlu.
-Evet ya, göster ona. Kendine gelsin.
-Göstereceğim bayan.
-Hadi gel buraya seni adi.
-Şu giydiklerine bakın.
-Neye benzemiş böyle.
-Bak nasıl konuşuyor.
-Seni bu kadar güzel görmek ne hoş. Neden geldiğini haber vermedin.
-Bakalım burda ne varmış?
-Fagin
-O da ne? O benim Fagin.
-Bakalım bakalım. Sen kitapları al.
-Nancy olmasa çocuğu bir daha geri alamazdın.
-Hadi ver bakalım.
-Bu hiç de adil değil.
-Adil ya da değil. Ver dedim sana.
-Hadi ver buraya seni yaşlı çatlak. Versene.
-Bu bizim payımız.
-İstersen okumak için kitaplar kalabilir. Ya da istersen sat.
-Çok tatlısın.
-Ne güzel değil mi?
-Geri gönderin onları. Onlar bay Brownlow'a ait.
-Geri gönderin. Kitapları ve parayı.
-Ben çaldım sanacak. Lütfen geri gönderin.
-Çocuk haklı. Evet haklısın.
-Sen yaptın sanacaklar.
-Yakalayın!
-Köpek kalsın Bill. Parçalara ayırır çocuğu.
-Ne güzel işte.
-Çekil yoksa seni duvara yapıştırırım.
-Umrumda değil. O çocuk köpek tarafından parçalanmayacak.
-Önce beni öldürmen gerekecek.
-Bulls eye!
-Kaçmaya çalıştın demek.
-Polise ne anlatacaktın ki?
-Al bakalım.
-Yeter bu kadar Fagin.
-Çocuğu yakaladın. Başka ne istiyorsun? -Kes sesini Nancy.
-Yoksa seni ben sustururum. Hem de sürekli.
-Demek sen mi annesi olacaksın çocuğun.
-Yardım eder bana.
-Bak bütün bunlara dayanamaz o. Yetmedi mi artık.
-Medeni medeni konuşalım o zaman.
-Medeni mi? Medeni?
-Seni kötü adam.
-Senin için çalışıyordum ben de o çocuk yaşındayken.
-Bu senin hayatın. -Evet.
-Ve buna beni iten sendin.
-Senin yüzünden bu hale geldim ben.
-Önce elbiselerini çıkartalım. Uyumak için çok güzeller.
-Charlie haklı.
-Hiç bu kadar güzelini görmemiştim.
-Bak bu kraliçenin giydiklerinden.
-Hadi hadi çıkart.
-Kaldırın.
-Yiyecek bir kaç şey istersin diye düşündüm.
-Biraz konuşalım mı Oliver?
-Yine bir insan sesi duymak istersin heralde.
-Bak. . .
-Dünyadaki en büyük günah nedir bence biliyor musun?
-Müteşekkir olmamak.
-Sen bundan suçlusun.
-Müteşekkir olmamak.
-Seni aldık besledik. Açlıktan ölebilirdin biz seni kurtardık.
-Ama sonra kaçtın, polis yakaladı ve başka birine gittin.
-Sen değil ama biri daha vardı. O da senin gibi kaçtı. Polise gitti ve. . .
-Neler oldu biliyor musun?
-Onu astılar.
-Eski Bailey'de.
-Oliver ben ve arkadaşlarımın güvenliği için bunu anlatmalıydım.
-Astılar.
-Çok kötü bir şeydir asılmak Oliver.
-Boynun sıkışır iple.
-Hep suçlu olman gerekmez Oliver. Her hangi bir şey için de asıyorlar bugünlerde.
-Eğer sana söyleneni yaparsan. Yine iyi dost oluruz.
-Artık gitmekte özgürsün Oliver.
-Evet rahatsın.
-Oliver. -Evet?
-Bana destek olmanı istiyorum.
-Gidelim mi?
-Tamam.
-İşte iyi dost. Hadi gel. Botlarımı temizle.
-Neyiz biliyorsundur.
-Evet biliyorum. . . Bir hırsız.
-Öyle değil mi?
-Evet öyle.
-Ve hepimiz öyle.
-Köpeğe kadar. En iyisi de o.
-Polis geldiğinde tanıkları havlayarak kovalıyor.
-Neden Fagin'in altındasın Oliver?
-Kendine bir servet kazanabilirsin aslında.
-O girdiğin yerde, içersi güzeldi değil mi?
-Evet güzel bir yatakta yattım.
-Kendi odam vardı. -Duvarlarda güzel şeyler vardı demek.
-Evet vardı.
-Kendini Fagin altına koy.
-Sonra gerisi gelir.
-Bu ne demek?
-Bak senin de onlarla aynı hakların var.
-Dodger'i dinle. O biliyor ve anlıyor olayı.
-Bill'den geliyorum.
-Ne için?
-Görürsün
-Ona inanmam.
-Batırırsan olayı, seni ben kurtaramam.
-Şimdi. . .
-Sessiz olmalısın. Yoksa kendi başınasın. Ben de tabi. . .
-Sessizce geldi mi?
-Kuzu gibi.
-Otur.
-Sana bir ders vereceğim.
-Bu ne biliyor musun?
-Evet.
-O zaman. . .
-Bu barut
-bu bir kurşun.
-Ve bu da böyle konuyor.
-Şimdi dolu. -Evet görebiliyorum efendim.
-Eğer ben konuşmadan benle bir şey konuşursan dışarda.
-Bu dolu şey sen anlamadan bir yerine girer.
-Eğer konuşacaksan. Önce duanı et.
-Bak anla ki, eğer onun karşısındaysan.
-Onu vurmakla, şansını azaltırsın.
-Nancy gerek yoktu buna.
-Başlayacağız.
-Bill. . . kapı açık gir.
-Saçmalama.
-Hadi içeri al beyleri Bonnie.
-Uyansana.
-Geliyorum.
-Bill, oğlum seni görmek ne güzel.
-Bu kim? -Sadece bir oğlan.
-Zamanı geldi.
-Hadi bakalım.
-Dolular.
-Aldın mı? -Evet.
-Anahtarlar.
-Unutulan bir şey?
-Yapamam.
-Yapacaksın.
-Brownlow'ların evi bu.
-Zorlamayın beni lütfen. Merhamet edin.
-Gel buraya.
-Bir daha asla beni kabul etmezler.
-Kes sesini.
-Yoksa, kalıntılarını çimlerden toplarlar.
-Seni oraya sokacağım. Ana kapıya git ve aç.
-Yapamam, tepesi kapalı. Ben ulaşamam.
-Sandalye falan bul. Yap işte.
-Kapıya.
-Ön kapıya lanet olası.
-Kim var orda?
-Bedwri? Sen misin?
-Kurtarın kurtarın beni!
-Yardım edin! Polis!
-Kanıyor ya.
-Daha kötüsü olabilir.
-Tabanca ver bana.
-Ondan kurtulalım.
-İşte.
-Nehre, nehre at. -Bill!
-Yardım!
-Merhaba
-Nasılsın Fagin?
-Bill nerede?
-Kanıyor. -Ne oldu?
-İçmeden, iş konuşamam.
-Nancy hadi hadi git. -Bill nerede?
-İçecek bir şeyler verin de. . .
-Dodger
-Nancy hadi.
-Tabanca ateşlendi.
-Kokusunu aldım.
-Bill nerede?
-Dodger
-Hadi ona bir şeyler içir.
-Çocuk bizi ele verdi Fagin.
-Görüldü.
-Görüldü mü? Ne diy orsun?
-Çocuk bağırdı. Bill'de dellendi, tabancasını ateşledi.
-Ve çocuğu mu vurdu?
-İki atış geldi. Sadece biri Bill'dendi.
-Biz de kaçtık. Ben çocuk ve Bill'i aldım.
-Yaralı mıydı?
-Son gördüğümde Londra'ya doğru yüzüyordu.
-Bulls Eye
-Onu getirme demiştim. Şeytanı getirdin.
-Onu iyileştirdin mi?
-Bak. . . iyi gibisin.
-Zayıfım. İçki verin.
-Sen becerdin bu işleri.
-Çocuğa ne oldu? Nerede?
-Güvenli yerde.
-Gözlerimiz üzerinde.
-Ne oldu çocuğa?
-Üzerimize kimse gelsin istemiyoruz değil mi?
-O çocuk hayatta olduğu sürece.
-Asılma ihtimalimiz yüksek.
-Peki ne yapalım
-Hiç birşey.
-Hiç bir şey mi?
-Londra'da bir yerde nehre götürüp onu boğacağım.
-Çocuk zayıf. Yaralı.
-Yürümeye bile dayanamaz.
-Yürümeye başladığında halledeceğim onu.
-Git burdan hadi.
-Evet
-Bill. . . Haklısın.
-En iyisi bu.
-Yanıy orum.
-Hani benim doktorum?
-Ceset gibisin. Ne oldu?
-Hiç bir şey.
-Neden bakıyorsun bana?
-Ne düşünüyorsun?
-Bir sürü şey. Ne olmuş
-Söyleyeceğim. Ateş kapma sakın. Tehlikeli şeyler de düşünme
-Bana doktor getir.
-Hayır hayır.
-Zor olmamalı.
-Ateş mi geliyor yine.
-İşte al. İyi hissedeceksin.
-Ne yapıyorsun?
-Yüzünde bir şey var ama. . .
-Evet? -Bay Brownlow burda mı?
-Kimsiniz? Ne istiyorsunuz?
-Geri durun.
-Oliver Twist ile ilgili geldim.
-O iyi mi?
-Güvende mi?
-Nerede?
-Sadece Bay Brownlow ile konuşurum.
-Burda değil.
-Çocuk masum. Bunu söyleyin ona.
-Nerde o?
-Güvende.
-Ama uzun sürmeyebilir.
-Nerde o?
-Bay Brownlow'a mesajı iletin.
-Pazar günü gece yarısı Londra köprüsünde benle buluşsun.
-Gece yarısı mı?
-Eğer orda değilsem. Sonraki ve sonraki gece gelsin. Orda olacağım.
-Böyle söyleyin.
-Bak iyileşmişsin.
-Nasılsın?
-İyi uyudun.
-İyi gibisin demek. -Daha iyi.
-Teşekkürler efendim.
-Gel otur.
-Senin için bir şeyim var.
-Bandajı çıkart.
-Ne kötü bir yara.
-Bu işe yarayacak.
-Bu merhem çok çok eski.
-Babadan oğla geçer tarifi.
-Kim bilir nerden geliyor.
-Teşekkürler efendim.
-Teşekkürler.
-Nazikliğiniz hep hatırlanacak.
-Her zaman. . . evet her zaman.
-Ama, kim bilir ne kadar sürecek bu.
-Gece yarısı oldu.
-İş için iyi bir gece.
-Yapılacak işler mi var.
-Çocuk ne zaman yürüyebilecek hale gelecek.
-Dediğim gibi. . . bakalım.
-Sana söylerim.
-Çek ellerini. İyi hissetmiyorum.
-Nancy
-Gecenin bu saatinde nereye gidiyorsun?
-Uzağa değil.
-Nasıl bir cevap bu? Nereye gidiyorsun.
-Dedim ya uzağa değil.
-Ben de neresi dedim.
-Bir yere değil.
-Gece yarısı nereye böyle. Otur bakalım.
-İyi değilim. Biraz hava alacağım.
-Pencereden al.
-Yeter ya. . . Caddeye çıkacağım.
-Çıkamayacaksın.
-İşte.
-Sessizce kal, olduğun yerde.
-Ne yaptığını biliyor musun?
-Biliyor muyum?
-Benle mi konuşuyorsun sen
-Beni nelere soktun böyle.
-Şimdi izin ver gideceğim. Hemen.
-Hayır.
-Gitmeme izin vermesini söyle Fagin.
-Onun için daha iyi olacak.
-Beni duyuyor musun?
-Tamam tamam
-Dinle bakalım.
-Ne oldu sana? Neyin var
-Bill, bırak gideyim.
-Ne yaptığını bilmiyorsun sen.
-Sadece bir saat var.
-Hadi delirtme beni.
-Kalk kalk! -Hayır!
-Kal orda.
-Ne garip kız.
-Öyle öyle mi. . .
-Gece nereye gidiyor böyle.
-Hava almaya sanırım.
-Bak çok kötü oldu bu kız.
-Çıkmasa daha iyi.
-Bir daha böyle yaparsa göstereceğim ona ama. . .
-Bak şimdi iyice kaçırdı.
-İki gün içinde, çocuk için gel.
-Kimse görmeden kıracam boynunu diye katlandıklarımıza bak.
-Işık versene adama.
-Neyin var Nancy?
-Ne diy orsun.
-Konuşalım. Bir arkadaşın var değil mi?
-Seni iyi tanıyorum.
-İyi geceler.
-Dodger
-Ne var?
-Ben. . .
-Benim için bir iş yapmanı isteyeceğim. Dikkatli olmalısın ama.
-Ne var?
-Ufak bir şey.
-Birinin halledilmesini istiyorum. -Kim?
-Bizden biri.
-Kim?
-Nancy?
-Neyin peşinde.
-Emin değilim.
-Bu yüzden takip etmeni istiyorum.
-Belki konuşmaması gereken kişilerle konuşuyor.
-Nereye gidiyor, kimi görüyor?
-Nancy.
-İyi biri değil mi Nancy
-Bir pound. Kocaman bir pound var.
-Bay Brownlow?
-Evet
-Korkuyorum. Gelin. Beni takip edin.
-Burası yeteri kadar uzak.
-Burda konuşalım.
-Korkuyorum dedim. Takip ediliyor olabilirim.
-Oliver Twist hakkında bilginiz varmış.
-Var.
-Anlatın.
-Şeytanın elinde.
-Başka birine verildi. Yani. . .
-Daha fazlasını bilmeliyim.
-Size yakın biri mi?
-Yani. . .
-Bu adamları teslim etmelisiniz.
-Ben de kötü bir hayat yaşadım. Ona sırtımı dönemem.
-Diğeri. . . Fagin.
-Çocuk onda. -Fagin.
-Fagin'i bulun. Çocuğu bulursunuz. -Nerede ki?
-Tek söyleyeceğim bu. Çok da konuştum
-Kimse benim söylediğimi bilmemeli. Söz verin.
-Söz.
-Polise bildiriceğim.
-Bu gece yapmalısınız.
-Fagin'i bulun tuzak olacak.
-Polis.
-Sizin için ne yapabilirim.
-Hiç birşey.
-Hiç bir şey yapamazsınız.
-Benim hayatım geçmiş.
-Bunu bir hediye olarak alın.
-Hayır.
-Para için yapmadım.
-Tanrı sizi korusun.
-İyi geceler.
-Asla. . . Asla söylemeyin beni.
-Çok tatlı.
-Bu yüzle neler yapabilir, kiliselerde.
-Yüzü bir servete değer.
-Fikrini mi değiştiriyorsun?
-Hayır, hayır tabi ki.
-Fagin! Fagin!
-Ne oldu sana Dodger?
-Fagin ile yalnız konuşacağım.
-Bill önünde konuşabilirsin.
-Konuşamam.
-Eğer konuşamıyorsan, söyle. . . -Nancy.
-Ne olmuş Nancy'e.
-Bir iş yapıyor benim için. Nancy'i izledi.
-Ne demek istiyorsun.
-Anlat bize izledin mi.
-Evet. . . Londra köprüsüne kadar.
-Ne oldu orda?
-Bir beyle buluştu.
-Ve. . .
-Söylesene!
-Öttü. Fagin ve Oliver'ı anlattı.
-Ve adam da polise gidiyor.
-Bu gece!
-İzin ver! -Hayır Bill!
-Çekil önümden.
-Seni bekliyor olacaklar Bill.
-Hadi, hadi çocuklar.
-Nancy
-Bill
-Sorun ne?
-Bill neden bana öyle bakıyorsun?
-Yapacağım bir şeyler var da.
-Ne?
-Konuş benimle.
-Biliyorsun ya. İzlendin bu gece.
-Söylediğin her kelime duyuldu.
-Ben asla senin adını söylemedim Bill.
-Asla! Bill!
-Bill!
-Merhamet et.
-Nancy
-Nancy?
-Merhaba Fagin
-Merhaba çocuklar.
-Haberler? Haberler?
-Bak işte hepsi yazıyor. Chronicle'da
-Sen de varsın.
-Bill de var.
-Oliver da var.
-Chronicle'da mı?
-Ünlü oldun Fagin.
-Okusana.
-Cinayetle ilgili daha fazla bilgi geliyor
-Londra vatandaşları şok içinde.
-Genç bir kadın kurban. Adı Nancy.
-Döverek öldürüldü.
-Tehlikeli bir suçlu.
-Amacı bilinmiyor.
-Öldürülen kadın, Fagin adındaki bir adamla iş birliği içinde.
-Oliver Twsit adındaki genç bir oğlanın kaçırılması da işin içinde.
-Fagin, aranıyor.
-Şehir ve ötesinde.
-Bir de beyaz bir köpek olabilir.
-Nasılmış?
-Gel. Gel buraya.
-Londra'ya geri dönüyoruz.
-Konuşmam gereken kişiler var.
-Bulls Eye
-Duymadın mı ıslığımı.
-Sağır mı oldun? Gel buraya.
-Hadi hadi.
-Gel buraya!
-Bakın onun köpeği!
-Oğlum.
-Çekilin.
-Tehlikede bir çocuk var.
-Ama sadece William Sykes'ı arıyorsunuz siz.
-Çocuğun güvenliğini önemsemeniz gerekir.
-Bu bizim işimiz.
-Sykes'ı yakalarsak. Fagin'i yakalarız.
-Fagin'i yakalarsa. -Efendim köpeği bulduk.
-Bizi bulacaklar burda. -Kes sesini.
-Evet yer değiştirmemiz gerek.
-Polisler.
-Ne?
-O. . . -Hadi canım.
-Hadi.
-Gitsene.
-Bizi karanlıkta bırakma.
-Hepinizin canı cehenneme.
-Biriniz bir şey söylemedi.
-Burası da güvenli değil Bill.
-Sizin için güvenliyse benim için de öyle.
-Cesedi gömdüler mi?
-Dodger, çabuk ol.
-Dodger
-Ne dedim ben.
-Yanıma gelme seni canavar.
-Siz tanıksınız. Ondan korkmuyorum.
-Eğer gelirsen. Burda olduğunu söylerim.
-İstersen öldür beni.
-Eğer gömüleceksen de gömerim seni.
-Seni!
-Yardım edin. . . Burda! Burda!
-Yardım edin!
-Hadi elinizden geleni yapın.
-Gel. -Hayır o bizim pazarlık payımız.
-Benim olacak!
-İşte.
-Gel bakalım.
-Yapmayın.
-Ateş etmeyin. -Çocuğu bırak.
-Yoksa bırakım.
-Bir şey denemeyin.
-Diğer tarafa
-Tut!
-Oliver
-Oliver. . .
-Oliver?
-İşte.
-Gel evlat.
-Bay Grimwick'in sana söyleyecek bir şeyi var.
-Genç bay. . . İtiraf ediyorum ki seni yanlış değerlendirdim.
-Açıkçası şapkamı yiyecektim ben.
-Ama iyi dostum beni mazur gördü.
-Ve de. . . Oliver'a da ver.
-Size de Bayan Bedwin.
-Almasam. . . -Lütfen alın.
-Ben de. . . izin verirsen. . .
-Şerefine kaldıracağım.
-Sam Waters'a. . . -Oliver Twist.
-Oliver Twist'e.
-Oliver.
-Evladım ne derdin var?
-Neden bu kadar üzgünsün.
-Bunu yapmak istediğinden emin misin Oliver?
-Evet efendim.
-Eminim.
-Evet?
-Genç bay da mı gelecek efendim?
-Çocuklara uygun bir sahne değil de.
-Öyle biliyoruz dostum.
-Ama bu çocuk her şeyini gördü bu adamın.
-Ve istiyor ki, ona acı verse de şimdi yine görecek.
-Aç
-Korkma
-Fagin
-Çok çok yaşlı dostum.
-Biri seni görmek istiyor.
-Hayır hayır!
-Şimdi konuş. Çabuk olsun.
-Daha da kötüleşebiliyor.
-Fagin. . .
-Bana iyi davrandın.
-İyi mi. . .
-Sana iyi mi davrandım.
-Korkmuyorum.
-İyisin
-Kutuyu hatırlıyor musun Oliver?
-Yaşlılığım için sakladığım.
-Ön odadaki bacada.
-Artık senindir.
-Sadece senin.
-Evet ama önce dua etmeliyiz.
-Dizlerinin önüne çök benle.
-Beni burdan çıkartabilirsin değil mi.
-Bu zavallı adamı affetseniz.
-Eğer eğer. . .
-Acele acele et.
-Hadi bırakalım artık.
-Lütfen lütfen.